Jæja, nú er komið að því. Við förum heim á morgun!!   Allaveganna ég get ekki beðið eftir því og ég veit að ég sé ekki sú eina hérna af okkur sem vil það, við erum nokkur með alveg þvílíka heimþrá, og getum ekki beðið eftir því að komast heim aftur!

En fyrst þið viljið vita hvað við höfum verið að bralla þessa daganna þá ætla ég að segja aðeins frá því, þótt það sé eiginlega ekkert spennandi.
Dagurinn í gær var sá fyrri af tveimur dögum til þess að vera með 2 æfingar á dag sem við förum á, síðan við byrjuðum að fara í allar þessar skoðunarferðir, svo við gerðum það sem við höfum gert alla daga, og æfðum eins og vitleysingjar bæði um morguninn og um daginn. 
En við Kári, Jói og Pétur drösluðumst okkur með sænsku stelpunum (nýjar vinkonur ) á Yashou-markaðinn um kvöldið aftur en núna fór (allaveganna) ég ekki til þess að kaupa eitthvað heldur til þess að láta kínverskan gaur laga á mér neglurnar !    þótt ég hafi keypt belti líka en það er algjört aukaatriði... Strákarnir misstu sig reyndar í að prútta niður hluti. Hluti eins og peysur, boli, veski og belti, sem þeir voru að ná niður í býsna góð verð (fyrir okkur, ekki fyrir sölumanninn)


Svo var dagurinn í dag alveg nákvæmlega eins og dagurinn í gær, 2 æfingar um daginn en svo rétt fyrir kvöldmat ákváðu Pétur, Jói og Kári að fara synda í ógeðslegasta vatni sem ég hef séð (það voru hundar og gamlir ógeðslegir karlar að synda í því alla dagana sem við gengum framhjá því, sem voru frekar margir...)  og þeir komu seint í 'farewell party'ið sem var basically alveg návkæmlega sami matur sem við höfum verið að borða allan tíman, bara núna var gos og bjór á snúningborðunum (sem eru á miðju borðsins og eins og nafnið gefur til kynna þá snýst það). Svo fórum við bara eitthvað út að labba, bara einn hring í kringum vatnið (sama vatn og strákarnir syntu í) en vorum bara aðeins að fara út, ekki að leita eftir neinu til þess að kaupa, þótt Gunni og Tommi keyptu sér Rauða kverið. En já, svona hafa síðustu tveir dagarnir verið hjá okkur og ég hef bara eitt annað að segja en það er: Sjáumst á morgun !

Kv. Fríður Rún

Svo í gær fórum við skandinavíski hópurinn í Forboðnu borginna. Að utan frá virðist hún ekki vera svo stór, en eins og við komumst að 'the hard way' þá er hún frekar stór, og þegar ég segi frekar meina ég mjög. Eins og all annað sem við höfum farið að skoða, hér í Kína, þá er borgin alveg rosalega flott og glæsileg, og alveg fáránlega há hlið sem skilja á milli hallanna (það mætti halda að kínverjar væru með minni mátta kennd, miðað við allar þessar háu byggingar hérna...) 

Þið öll sem eruð að bía eftir myndum verðið því  miður að bíða aðeins lengur því það tekur óguðlegan tíma að hlaða þeim inná, og ég hef bara ekki tíma í að bíða eftir því, né internettíma til þess.

Okei, svo í gærmorgun fórum við að skoða Sumarhöllina. Sú höll var fyrir keisarana til að búa í þegar það var of heitt á sumrin í Beijing (held ég allaveganna). Það er samt ekki rétt að kalla þetta 'höll' því þetta svæði er um svona 40/45km2 , eða mjöög stórt. Það er vatn, sem tekur upp 2/3 af svæðinu, en við tókum bát yfir það og sáum þar 'Seventeen-arch Bridge' (Sautján-boga brú) sem er skreytt með 544 dreka styttum sem eru engar alveg eins.

Ég hef tekið eftir því að allar sona gamlar byggingar eru byggðar upp eins, að utan og innan. Öll hof og hallir eru allar skreyttar með drekum og skrauti sem er rautt, blátt og grænt. Það er samt allt alveg rosalega flott, eins og við gengum Langa ganginn (í Sumarhöllinni), sem er s.s. 700metra langur gangur, þar sem eru málverk út um allt en engin þeirra eru nákvæmlega eins heldur.  

Um kvöldið (ég ætla að skippa deginum því hann er ekkert spennandi...) fórum við svo á aðalverslunargötuna, Wangfujing Daije, sem er alveg RIIIISAAAA stór gata með alveg FULLT af búðum og meira að segja fundum við sér borðtennisbúð... en hún var lítil og alveg fáránlega há verð sem var ekki hægt að prútta niður . En já, Ásta, sem hafði farið þangað áður án okkar, var búin að segja okkur frá því að silkiormar og sporðdrekar fengist á einhverri hliðargötu, svo það var (auðvitað) stefnt þangað, og já, strákarnir fengu sér sporðdreka á pinna að smakka og þeim fannst bara alveg gott !! (en áður en þeir smökkuðu voru nokkrir alveg að fara hætta við). Samt, miðað við svipinn á, t.d., Kára, mætti halda að þeir höfðu ekki verið neitt rosalega góðir á bragðið 

Þótt það hafði verið alveg rosalega dýrt þarna, vorum við nokkur sem keyptum okkur eitthvað, en við fundum það í þessari hliðargötu (með sporðdrekunum) þar sem var hægt að prútta, svo þið foreldrar þurfið ekki að hafa áhyggjur af því hversu miklu við höfum eytt þar  

Svo gerðist það, þegar við vorum að fara aftur í rútuna, að ég 'týndist' eða strákarnir og Ásta föttuðu ekki að ég væri ekki með þeim (hvernig gerðist það??!!!) en þá hafði ég sagt við Gunna að hinkra á eftir mér því ég ætlaði aðeins að skjótast inn í eina búð, og ég var þar í svona 3mínútur en þegar ég kem aftur út sé ég að þau voru ekki þar sem ég skildi þau eftir ! Ég byrjaði svo aðeins að leita að þeim þarna nálægt einhversstaðar, því ég hélt að þau væru sest þarna... en neinei, þau höfðu farið inn í einhverja prjónabúð (sem ég vissi ekki þá), svo ég ákvað bara að labba að rútunni, því við áttumst að hittast þar 20mín seinna. Svo er ég að ganga þarna og alveg rígheld í pokann minn, sem er fullur af dótinu sem ég hafði keypt og veskinu mínu, alveg að deyja úr adrenalíni, því ég var svo viss um að gaurinn bakvið mig, eða konan fyrir framan mig ætlaði að ræna mig. Svo þegar ég kem að rútunni, sé ég ekki strákana en ég sá norska fjölskyldu sem hafði verið með okkur í rútunni, og þau alveg bjarga mér frá því að þurfa sitja þarna ein, alveg að deyja úr...jaa, hræðslu, spennu og fleiru. Svo stuttu seinna koma þeir. Þá höfðu þeir farið að leita að mér (Hlöðver hafði sem sagt tekið Kára á háhest en þeir fundu mig ekki) og þau höfðu ákveðið að gá hvort ég hafi ekki bara hreinlega farið að rútunni (gáfað fólk) og þar var ég ! .

Kv. Fríður Rún

P.s. Við gáðum að skotglösum á Hard Rock en það hafði verið einhver galli í síðustu sendingunni svo þau voru ekki til...

Þið munið ekki trúa því hvað það er mikið af tröppum upp kínamúrinn, en við gengum upp hann (og að honum) á þriðjudaginn, en sem sagt bara frá sölubásunum (sem eru fyrir neðan múrinn) eru sirkabát 1050 tröppur og svo eru sona billjón tröppur um allan múrinn. Við gengum ekki hann allan en samt tókum við allaveganna 150 tröppur í viðbót, allar uppávið og svo var alveg rosalegur halli á þeim öllum því múrinn er byggður á fjallgarði, svo það var tekið smá aukaþrek  En ég og tvær norskar vinkonur okkar, Lin og Aida, tókum 'cable car' niður því við vorum orðnar svolítið þreyttar en strákarnir og Ásta voru / eru það mössuð ( ) að þau löbbuðu bara niður.           

Jæja, þá kemur að næsta bloggi... ég skal byrja á því að segja frá því þegar við fórum í íslenska sendiráðið hér í kína en sumum (þ.e.a.s. Kára) hlakkaði alveg rosalega til í að fara þangað því það er íslensk jörð... þótt það sé á 8undu hæð :')  en já, við fórum sem sagt þangað og fengum pizzu og svoleiðis gums að borða í hádeginu á mánudaginn og ég verð að segja að domino's heima er MIKLU betra en domino's hér!! Svo spjölluðum við e-ð við sendiherrann, sem heitir Gunnar Snorri (kannastu eitthvað við það??) og Hlöðver fór á alvöru klósett í fyrsta skiptið í 10 daga  Og svo eftir að við fórum heim, á æfingu, í sturtu og fengum okkur kvöldmat, eyddum við kvöldinu í pókó (poco? poko??), sem er leikur... alveg fáránlega skemmtilegur btw (by the way, fyrir ykkur gömlu sem vita ekki hvað btw þýðir)  ... en já, þetta tók aðeins lengri tíma en ég hélt og ég þarf eiginlega að fara á æfingu, svooo  ég segi bara:

Á fimmtudaginn var fórum við í keppnisferð og kepptum við klúbb í norðurúthverfum borgarinnar. Klúbburinn hét Youzhou eða eitthvað því líkt. Þar var keppt á 32 borðum í húsi sem hýsti hjólreiðakeppnina á Ólympíuleikunum í fyrra. Nú hefur verið skipt um gólf og er húsið notað fyrir ýmsar íþróttagreinar, þar á meðal fyrir borðtennis. Þessi klúbbur mun vera með þeim betri á svæðinu. Þar var krökkunum skipt í fjóra getuflokka og kepptu við krakka og unglinga úr þessum klúbbi. Flestir okkar krakka unnu einhverjar lotur, en fáir, ef nokkrir, unnu heila leiki.
Í gær bættust tvær ungar norskar stelpur í hópinn. Þær verða með okkur seinni vikuna. Þær unnu þessa ferð í keppni, sem norska borðtennissambandið hleypti af stokkunum í fyrra til að hvetja félög til að leggja aukna áherslu á að laða stúlkur að borðtennis. Þær voru valdar úr hópi stelpna, sem byrjuðu að æfa í fyrra og þóttu hafa sýnt mestan áhuga, mætt vel og vera efnilegar. Þær unnu ferð í viku fyrir sig og einn fullorðinn. Það mun vera vandamál í Noregi eins og víðar, að klúbbarnir leggi miklu meiri áherslu á karlana en konurnar og þetta er ein leið norska sambandsins til að hvetja klúbbana til að laða stúlkur að íþróttinni.
Við höfðum verið vöruð við því að hugsanlega myndi ekki sjá til sólar hér vegna mengunar. Þegar við komum var móða yfir öllu og skyggni lítið. Síðan þá hafa margir dagar verið sólríkir  og flesta daga hefur verið sól þannig að hægt væri að vera í sólbaði. Það er þó svo heitt og rakt að það lekur af manni svitinn strax kl. 10 á morgnana við að sitja í sólinni. Kínverjarnir eru mjög hissa á sjá fólk sitja í sólbaði, þar sem hér þykir það ekki fallegt að vera dökkur. Við sáum norðvesturfjöllin vel þegar við fórum í norðurhverfin í síðustu viku en þau sjást ekki alltaf vegna mengunar. Einnig hefur verið tunglbjart sum kvöldin. Enn hefur ekki rignt svo heitið geti en nokkrir dropar féllu í fyrradag. Sumir eru með ræmu í hálsinum, sem gæti hvort sem er verið vegna mengunar eða vegna loftkælingarinnar.
Við erum með flugnanet fyrir gluggunum en mýflugurnar hafa þó náð að bíta nokkra úr hópnum, án þess að neitt annað en pirringur hafi hlotist af því.

Bestu kveðjur frá öllum,

Ásta

Venjulegur dagur hér í skólanum gengur þannig fyrir sig: Við Fríður vöknum um kl. 7, þegar eistnesku herbergisfélagar okkar vakna til að fara út að hlaupa. Þau eru hér sex saman með þjálfara, og fara út að hlaupa stuttan hring á hverjum morgni fyrir morgunmat. Strákarnir vakna seinna, en í tæka tíð fyrir morgunmat, sem er í boði frá 7.00-8.30. Flestir eru búnir að venjast rúmunum enda þótt allir hlakki til að koma heim að sofa í sínu rúmi. Hlöðver orðaði það vel þegar hann sagði: "Þetta eru ágæt rúm til að sofa í en ekki til að vaka í".
Okkur finnst morgunmaturinn vera sísta máltíðin hér, en þá eru í boði einhverjir eggjaréttir, ristað brauð (en þó ekki mikið álegg), steikt og hrátt grænmeti, hrísgrjón, vatnsmelónur og eitthvert sætmeti. Sætt morgunkorn og ýmsir lítt girnilegir grautar. Te, instant kaffi og útþynnt djúsþykkni er í boði að drekka. Eftir að Jan bað um jógúrt fengum við kínverskt sætt jógúrt með bragði af rauðum döðlum, sem sumum fannst bara gott. Nú er hins vegar komið ekta hreint jógúrt, en það er af einhverjum ástæðum bara í boði í hádeginu.
Eftir morgunmat er æfing frá 9.00-11.30. Mikið er lagt upp úr stundvísi og eru krakkarnir oft mætt kl. 8.45. Þau eru hvött til að sýna áhuga með því að mæta snemma og leggja sig fram. Þá sér þjálfarinn að þeim er alvara og lætur þau fá meira krefjandi verkefni. Salurinn er með kælingu, en samt er mjög heitt að spila og rakt loftið þar inni. Hins vegar er alveg ágæt kæling á farfuglaheimilinu. Á æfingunum er spilað í tveimur sölum, öðrum með 27 borðum og hinum með 21 borði. Margir þjálfarar sjá um æfingarnar og er mikið um kúluæfingar. Krakkarnir eru vel þreytt eftir hverja æfingu og þurfa að drekka mikið. Þau eru mjög ánægð með gæði æfinganna. Síðan er sturta og hádegismatur frá 11.30-12.30. Þá er hvíld til kl. 14.30, þegar síðdegisæfingin byrjar. Stundum er farið í sólbað en það er mjög heitt að sitja úti, þegar hiti dagsins er gjarnan 36-37 gráður, eins og verið hefur flesta daga. Líka er lesið, teflt, horft á eitthvað í sjónvarpingu eða tölvunni eða farið í tölvuleiki.
Eftir seinni æfingu, sem lýkur kl. 17.00, er aftur sturta og kvöldmatur frá 17.30-18.30. Hádegismaturinn og kvöldmaturinn eru mjög svipuð. Þá eru í boði tvær tegundir af hrísgrjónum, steikt og hrátt grænmeti, og nokkrir mismunandi kínverskir réttir. Oftast hafa verið franskar kartöflur og stundum kjúklinganaggar. Alltaf vatnsmelónur og stundum bananar eða litlar nektarínur.
Maginn hefur ekkert verið að angra okkur til að tala um. Jóhannes gubbaði einu sinni en kom svo aftur af klósettinu og hélt áfram að borða. Tveir eru að taka acidophilus til að fyrirbyggja magavesen. Gunnari líður mjög vel hér en Kári er ekki hrifinn af matnum. Hann hlakkar mjög til að komast heim og er búinn að biðja um að fá rúgbrauð með kæfu strax í Keflavík. Fríður ætlar að fá sér ískalt Gvendarbrunnavatn um leið og hún kemur heim.
Kvöldin hafa oft verið laus fram til þessa. Eitt kvöldið fóru krakkarnir í pókó fyrir utan og bættust eistnesku vinkonur okkar í hópinn. Svo hefur verið farið í kínversku útgáfuna af hacky-sack, sem er spiluð með e.k. fjaðrabolta. Tvisvar hefur verið farið á markað að versla. Þá hefur stundum verið farið í gönguferðir um nágrennið, en skólinn stendur á mjög skemmtilegum stað í borginni, rétt við Houhei vatn. Þar er hægt að leigja báta og fara út á vatnið. Hverfið er mjög vinsælt meðal Kínverja til að spóka sig og þar er fjöldi veitingahúsa og bara. Oft má sjá menn með flugdreka, fólk að dansa samkvæmisdansa á gangstéttinni við tónlist úr kassettutæki og gamall maður stundar vatnsskrift á gangstéttinni með stórum pensli flesta daga. Það á að æfa hugann. Margir bjóða axlanudd fyrir 20 yuan eða ferð í rickshaw um nágrennið.
Það er sjónvarp í hverju herbergi, en aðeins ein stöð er á ensku, en það er kínversk stöð sem sýnir fréttir og þætti um menningu og líf í Kína auk einstakra frétta af alþjóðavettvangi. Tvær stöðvar sýna talsvert af íþróttum og t.d. hefur tvisvar verið sýnt beint frá deildarleik í 1. deild kvenna í borðtennis. Nokkrir úr hópnum fóru á kvennaleik í vikunni og kostuðu ódýrustu miðarnir 1.000 Í.kr. en þeir dýrustu 3.600 Í.kr.
Flestir eru búnir að þvo af sér, þegar hér er komið sögu. Á hótelinu er eins og á venjulegu hóteli farið með í þvott og fötin afhent hrein og þurr. Það kostar sitt. Á farfuglaheimilinu okkar eru þvottavélar og þvoum við sjálf og hengjum upp og spörum heilmikið á því. Í forherberginu að klósettunum eru slár til að þurrka föt, ef manni tekst að finna herðatré fyrir bolina. Annars eru fötin þurrkuð með því að hengja þau utan á kojurnar og á fatastandinn (e.k. hattatré), sem er í hverju herbergi. Fötin þorna þannig á sólarhring.
Eftir að hafa verið hér í viku vorum við laus við að mæla hitann tvisvar á dag. Um leið hætti starfsfólkið í matsalnum að ganga um með grímur fyrir vitunum. Ekki veit ég til þess að neitt hafi komið út úr þessum hitamælingum, sem er auðvitað mjög gott.
Okkur er sagt að það séu 400 svona skólar í Kína, en að okkar sé sá besti, a.m.k. í borðtennis. Hér eru stundaðar 9 íþróttagreinar og uppi á vegg eru myndir af fyrrum nemendum, sem hafa unnið gull á Ólympíuleikum. Þau fengu t.d. 8 gull í Aþenu 2004. Þeirra á meðal er Zhang Yining, margfaldur heimsmeistari kvenna í borðtennis. Krakkarnir búa hér, æfa og ganga í skóla. Einhver þeirra fara heim um helgar eftir morgunæfingu á laugardögum. Í okkar húsi búum við og aðrir útlendingar á fyrstu hæð en á eftir hæðum eru kínverskir unglingar. Yngri krakkarnir búa í öðrum íbúðarhúsum á svæðinu.

Kveðja,

Ásta

Í bókinni Þúsund staðir til að sjá áður en þú deyrð er fernt sem á að sjá í Beijing: Kínamúrinn, Forboðnu borgina, kínversku hutong íbúahverfin og svo á að borða Pekingönd á Qianjude veitingastað. Það síðastnefnda gerðum við í gærkvöldi. Einn þessara staða liggur beint á bak við skólann og fórum við í hópferð þangað í gærkvöldi. Þessi staður var mjög flottur og maturinn íburðarmikill. Margir Kínverjar voru meðal gesta, sem hlýtur að teljast vera meðmæli. Í forrétt var heitsúr súpa með andartungum, sem var ekki að allra smekk. Einhverjir töldu sig m.a.s. hafa fengið tennur á sinn disk. Svo voru nokkrir réttir, þeirra á meðal Pekingönd, sem var skorin í sneiðar af kokki við hvert borð. Paran var skorin sérstaklega og borðuð eftir að hafa verið dýft í sykur. Aldrei þessu vant voru ekki hrísgrjón með matnum. Síðasti rétturinn leit út eins og fuglshreiður, en var einhvers konar sykurbráð með hnetum og fleiru innan í. Undir borðum voru skemmtiatriði þar sem kínverskur karlmaður kynnti. Hann leit út eins Laddi að leika Kínverja. Söngkona, brúðuleikarar og fjöllistamenn skemmtu okkur og sýndu listir sínar.
Á morgun förum við svo á Kínamúrinn, Forboðnu borgina skoðum við á fimmtudaginn og hutong hverfin eru hér mörg í nágrenninu og hægt um vik að skoða þau.

Ásta

Þar sem internet í Kína er jafnsjaldgæft og Charizard í foili hefur kemur fyrsta bloggið á sjöunda deginum hér í Kína. Eftir langt og strangt ferðalag voru tveir leikmenn grunaðir um svínaflensu, þeir Jóhannes og Gunnar en allt kom fyrir ekki. Þegar við komum í skólann þar sem við sofum var okkur tjáð að við gætum ekki yfirgefið staðinn fyrstu vikuna en Jan Berner fékk leyfi fyrir okkur til að fara í óskipulagðar ferðir. Þessa vikuna höfum við þurft að mæla okkur með krikahitamæli tvisvar á dag. Við höfum æft með strákum á aldrinum 10 til 16 ára og þeir eru flestir á okkar getu, þeir eru kallaðir snáðar. Við fórum á ólympíuleikvanginn sem var mjög gaman og við komumst að því að asísku fólki finnst gaman að taka myndir af hvítu fólki. Við fórum á markað sem heitir Silkimarkaðurinn og er eins og stórt Kolaport með fullt af Kínverjum og var þar prútað grimmt, sérstaklega bræðurnir Pétur og Jóhannes.

Allir eru mjög sáttir með Kína nema Kári, hann er í menningarsjokki þar sem enginn skilur hann og honum finnst maturinn ekki góður. Við munum reyna að blogga reglulega það sem eftir er af ferðinni. Segjum annars allt það fína frá Kína!

Kári, Pétur, Tómas, Gunnar, Hlöðver, Jóhannes, Friður og Ásta.